De plofpuut
'Puutje' is het Groningse woord voor zakje of tasje. Hier in huis is mijn stomazakje dan ook beter bekend als mijn puutje.
Van het puutje bestaan vele varianten:
De plofpuut: als het puutje zich snel vult (vaak tijdens/ na het eten), of als het filter windjes niet (meer) aankan. In de laatste variant ook wel bekend als 'ballooning' of 'windbuil'. Het spoedgeval onder de puutjes.
Het pruttelpuutje: de geleidelijke variant. Het pruutje vult zich op gemoedelijke wijze tijdens of na het eten, of produceert gezellige geluidjes na het verschalken van een bonenschotel met ui. Vaak aanleiding tot een glimlach, tenzij men zich bevindt in, zeg, het Concertgebouw.
De pannenkoekpuut: 'pancaking' houdt in dat de ontlasting zich ophoopt rondom het stoma. Hij zakt niet naar beneden het zakje in. Dit kan veroorzaakt worden door de consistentie van de ontlasting (te hard/ plakkerig, te weinig vezels/ vocht) en door te weinig ruimte voor de ontlasting om het puutje in te zakken (de onderzijde van het puutje zit in een te strakke broek, het filter heeft alle lucht eruit gelaten, enzovoorts). Kan net als de plofpuut een oorzaak zijn van lekkages, doordat de opgehoopte ontlasting zich onder de plak kan werken. Een beetje olie kan soms helpen.
Paddopuutje: een puutje met inhoud, zoals die ontstaat na het eten van champignons etc. Wat dat inhoudt laat ik over aan je verbeelding. Een minder voorkomende variant kan een leeg puutje zijn, of met waterige inhoud, en heel veel buikpijn. De laatste variant heet verstopping, in medische termen 'ileus', en komt vooral voor bij onvoldoende kauwen tijdens de betreffende maaltijd.
Pindapuutje: idem, na nootjes.
Het pitjespuutje en het Perupuutje: idem, na het eten van bijvoorbeeld 'gezond' brood of een Quinoasalade. Veroorzaakt wel minder snel verstopping.
Ken jij andere varianten van het puutje? Laat het me dan weten!
